Mancai siant in paxi (parte 32)
Is duus fradis si-nci stèsiant etotu Chi unu pensat chi sa paxi si pesat a basidus e a imprassus, no at a essi mai in
Is duus fradis si-nci stèsiant etotu Chi unu pensat chi sa paxi si pesat a basidus e a imprassus, no at a essi mai in
Est su tempus de dd’atobiai Passada finas sa batalla cun Deus, a Giacobbe dd’abarràt sceti de atobiai a su fradi. Iat cuncordau su progetu po no
Ma chini at bintu? Deus o Giacobbe? In cussa noti benedita, Giacobbe si-ndi fiat pesau, iat pigau a is duas pobiddas, a is tzeracas, a is
Deus, m’as promìtiu chi m’iast a ai agiudau Partiu su tziu Làbanu po torrai a domu sua, a Giacobbe ddi fiat tocau a ponni totu sa
Po podi abarrai in paxi, tocat a arrespetai s’acòrdiu Apustis de totu su chi Giacobbe dd’iat nau a su tziu po sa chistioni de is ìdolus
A Giacobbe gei no dd’est trobeddada sa lìngua Dd’iat brigau massimamenti e cun tropu arrennegu po si-dda lassai passai. Giacobbe, chi sciiat su contu de cussu,
Rachele est prus fraitza de Làbanu Una mata de pira bogat pira! Una mata de cerèsia bogat cerèsia! De ingunis no si-ndi bessit. E mancai dda
No ddu batallis e no ddu lisis a cussu Apustis de tres diis chi Giacobbe si-ndi fiat andau cun sa cambarada cosa sua, a Làbanu dd’iant
Rachele nd’at furau is ìdolus de Làbano Giacobbe si-ndi fiat pesau in chitzi mannu, iat pigau a is fillus e a is pobiddas e ddus iat