Seis scoviadoris (parte 51)
Innoi seus dexi fradis e nd’amancant duus Candu is fradis fiant arribaus a su logu giustu po comporai su trigu, ddoi iant agatau a Giusepi. E
Innoi seus dexi fradis e nd’amancant duus Candu is fradis fiant arribaus a su logu giustu po comporai su trigu, ddoi iant agatau a Giusepi. E

Su libru de su Paba in contu de sa poesia In custas dies passadas est essidu su libru Bivat sa poesia! una faina contivigiada dae

Sotziedadi. In is biddas nostas si chesciaus poita is bixinus funt sèmpiri scoca-scoca? Pagu diis a oi s’ant nau comenti mai funt mortus unu de
Unu tretu de caminu po circai trigu e màndigu Candu su fàmini iat tocau totu sa terra (connota de chini biviat in su tempus contau de

Ònnia logu est bellu pro pregare A pregare, a crèsia, narat unu ditzu sardu pro inditare s’arroschimentu de calicunu chi at pedidu carchi cosa a

Regioni. Dinai a is Comunus e ai Comunidadis de monti chi iant fatu domanda Su bintisès de friàrgiu est arribau su dinai de sa Regioni
Sa stòria tenit fortza po sa vida In su tempus de abbundàntzia a Giusepi, chi su faraoni dd’iat postu Sofnat-Paneach (su chi sciit sa cosa cuada)

A sanare in presse, Paba Frantziscu! Est ispantosa a beru sa filera lònga de pregadorias chi in ònnia logu de su mundu est mòvida pro

Istat. Est crescendi sèmpiri su nùmeru de is chi bivint e dormint in is arrugas Sa genti sena de domu crescit dònnia annu. No seus