Brulla bella dd’ant giogau (parte 24)
Rachele nd’at furau is ìdolus de Làbano Giacobbe si-ndi fiat pesau in chitzi mannu, iat pigau a is fillus e a is pobiddas e ddus iat carriaus asusu de is cammellus, mancai fessit tempus ancoras de cuaddus o de burricus po movi sa genti e su beni (difatis s’archeologia s’at nau chi sceti sèculus a pustis […]
Mancu is fillas (parte 23)
Gei dd’at fata bella a ddus improsai! Pòberu Làbano! Pensàt de essi su prus malignu de totus e, invècias, mi parit ca calincunu est peus de issu. E no est genti de atesu o aremigus, ma genti de domu etotu. E no seus chistionendi de su gèneru, Giacobbe, ma de is fillas. Chi cussu collionadori si […]
Sa paxi est spaciada (parte 22)
Arribat s’ora de si-nci andai Apustis de unus cantus de annus in d-unu traballu, unu pensat a cresci, a si-nci andai, a mudai logu e mestieri. Chi podit e chi agatat logu, pigat su determinu de nci andai, pruschetotu candu po annus at dèpiu traballai cun d-unu meri margiani e collionadori. Giacobbe – narat sa Bìbbia […]
Fainas de antigòriu (parte 21)
Cun linna arba contras a su tziu Stallau chi nd’iat su tallu suu cun pegus pintus, nieddus o amanciaus de cussu de su tziu, iat fatu segundu una faina antiga chi oi, forsis, no nci arrennesceus mancu a cumprendi. Dònnia borta chi brebeis o crabas andànt in calori, Giacobbe cuncordàt truncus de linna sperraus in mesu […]
Un’àteru certu (parte 20)
Chini at a essi su prus fraitzu? Narat su dìciu: Crobu cun crobu no si-ndi bogat s’ogu. Comenti a dònnia dìciu balit meda, ma no balit sèmpiri. Difatis, innoi s’ogu calincunu nci-dd’at a perdi, e comenti! A pustis chi sa Bìbbia s’at contau de totu is fillus tentus de Giacobbe cun pobiddas e tzeracas de issas […]
Is ùrtimus fillus (parte 19)
Gei no at a essi sa tamàtiga burda … Lassendi a un’ala sa brulla in contu de sa tamàtiga burda chi Lia iat bèndiu a Rachele po una noti cun su pobiddu, chi teniant a mesapari, tocat a arremonai ca sa beneditzioni de Giacobbe est istada unu collionamentu. Sa mamma, Rebeca, dd’iat intzullau a cussa faina […]
Candu est tropu… (parte 18)
Su màndigu est paga saborida meda Chi in s’àteru contu eus nau de is pobiddas de Giacobbe, in custu tocat a arremonai assumancu unu motivu poita is fillus ant tentu cussus nòminis. In italianu si narat s’etimologia, chi iat a essi s’arrèxini de su fueddu e poita si narat aici. Duncas, dònnia nòmini de is fillus […]
Pobiddas certadoras (parte 17)
Su contu narat prus de cussu chi narat Sighendi a ligi su contu de Giacobbe, comenti sa Bìbbia ddu narat, s’arribat a una paginedda de curiosidadi manna (Gn 29,31–30,24): sa nàscida de is fillus e de is fillas. In s’antighidadi si faiant fillus meda me in is famìllias. Brullendi si narat ca fiat aici poita no […]
Poita apu traballau? (parte 16)
Depiat essi tua e aici at a essi Giacobe a su mangianu si nd’acatat chi cussa chi nc’iant imbucau a su letu suu no fiat Rachele, sa pitica e bellixedda, ma Lia, sa manna e bamba: arratza de befa lègia chi dd’iat fatu su tziu! E poita m’as collionau in custa manera? No apu traballau po […]
E chi ti mudant sa paga? (parte 15)
Cun su tziu… de seti in seti Sa befa fiat ingunis, acanta de sa genna de Giacobe. Su tziu fiat prontu a ddi serbiri su mandiari marigosu de s’improsu, po ddi fai incumentzai a provai ita boliat nai a collionai a is àterus. Làbano tzerriat a is òminis de sa bidda sua e cuncordat sa coja […]